75 jaar Vrienden van Lourdes
Brancardier John Raeijmaekers uit Terheijden
Door Jeanny Wouters
"Als de mensen een goeie week hebben, dan is mijn doel geslaagd"
Zeker 22 keer was hij in Lourdes als brancardier. In 1971 begon John Raeijmaekers hiermee, hij was toen een jaar of 17, 18 schat hij. Zijn tante, Miet Kooremans uit Baarle-Hertog, vroeg of hij niet meewilde. John was toen net de gezondheidszorg in gegaan en ze hadden verpleegkundigen en brancardiers nodig, sterke armen om mensen te tillen, te duwen en te verplaatsen. Hij kwam terecht bij de brancardiers, voor het vervoer van de patiënten. Rolstoelen, ziekenkarretjes van de ene naar de andere activiteit duwen. Maar John had meestal zaaldienst, want hij had een verpleegkundige achtergrond en dat was vaak handig.
De Vrienden van Lourdes, de organisatie uit Baarle-Nassau waarmee John Raeijmaekers naar Lourdes gaat, viert in 2010 haar 75-jarig jubileum. Doel van deze vereniging is om zoveel mogelijk zieken een gratis reis naar Lourdes aan te bieden. Zij doen dit door zo veel mogelijk donateurs hiervoor te zoeken en die zitten verspreid over heel Zuid-Nederland en soms ook nog naar buiten. Voor 5 euro per jaar steunt men de Vrienden van Lourdes en maakt men zelf ook nog kans op een gratis reis want elk jaar worden er onder de donateurs ook gratis reizen naar Lourdes verloot.
TGV en vliegtuig
In de loop der jaren is er wel het een en ander veranderd vooral ook bij de ziekenreizen. Voorheen reisde het hele gezelschap met een boemeltrein met slaapcouchettes in twee dagen naar de bedevaartplaats in Zuid-Frankrijk. Een paar jaar geleden veranderde dat; de bedevaart kan voortaan per TGV gemaakt worden, dan is men in een dag in Lourdes en men vertrekt eerst per bus naar het plaatsje Tourcoing waar de TGV start. De reis kan ook per vliegtuig gemaakt worden, en de zieken die liggend vervoerd moeten worden of in een rolstoel reizen per ambulancebus en doen er wat langer over. John Raeijmaekers reist meestal in de ambulancebus mee met de zieken. Een super de luxe bus noemt hij het, van alle gemakken voorzien voor de zieken en afkomstig ook uit Frankrijk. Aan boord zijn toiletten, dokters, verpleegkundigen, brancards en een pastoor maar er wordt niet gebeden onderweg. 8 tot 10 zieken kunnen er liggend vervoerd worden en elektrische rolstoelen kunnen er zo in rijden. Zieken van heel het gebied van de bedevaart van Antwerpen worden zo naar Lourdes vervoerd; degenen die kunnen lopen of zitten gaan gewoon met de trein mee onder begeleiding.
Gekke fratsen
Ook de helpers van de Vrienden van Lourdes zitten over heel Brabant en de grensstreek verspreid. Deze bedevaart is aangesloten bij de Antwerpse bedevaart, dus het gezelschap bestaat deels ook uit Zuiderburen. De sfeer onderling is heel goed, en dat bepaalt voor een deel ook het succes van de reizen naar Lourdes. "Het is niet alleen maar bidden en serieuze zaken" legt John Raeijmaekers uit. "Gekke fratsen, leuke dingen organiseren voor de mensen, dat is ook heel belangrijk. Als de mensen een goeie week hebben en tevreden naar huis gaan, dan is mijn doel geslaagd."
De verpleging en brancardiers hebben het gezellig onder mekaar, gezelligheid gaat boven alles vindt John. "Je gaat niet alleen om Maria te aanbidden en te helpen, je gaat ook mee voor de mensen en ook voor de gezelligheid. In Lourdes moet je wel door de commercie heen kijken. Het gaat erom de zieken een plezier te doen en te helpen." Omdat hij het hele jaar in de gezondheidszorg werkt, wil hij die week in Lourdes wel wat anders doen en is hij daar brancardier. John draait ook veel nachtdiensten; dan is er tegelijkertijd iemand met verpleegkundige achtergrond en sterke armen, als steun voor leerling verpleegkundigen of stagiaires. De laatste 12 jaar krijg ik via mijn werkgever 50% van de tijd vergoed. Ik neem dan altijd een passend geschenk mee voor het secretariaat van de OK van het Amphia ziekenhuis in Breda, een kitscherig souvenir uit Lourdes, dat is een goede traditie" lacht hij.
Gezond
In de tijd dat zijn kinderen klein waren kon hij niet mee naar Lourdes omdat de vakanties altijd samen vielen. Nu is hij al weer een aantal jaren paraat elk jaar als brancardier. "Zolang ik zelf gezond ben en niet als brancardier zelf geduwd moet worden door een ander, blijf ik dit doen. Veel brancardiers gaan voor de eer, met 3, 5 en 18 jaar krijg je een medaille. Die aantallen zijn gerelateerd aan het aantal verschijningen van Maria in Lourdes. Maar daar gaat het mij niet om. Die medaille doe ik niet op, die ligt in de kast."
De zieken krijgen in Lourdes overal voorrang en de laatste jaren zijn de regels erg versoepeld. Vroeger stonden de mannen met de leren bretels te kijken of de karretjes met de processie wel precies in het lood reden. "In een grote organisatie moeten dingen ook wel strak geregeld worden, maar dat was een beetje overdreven. Nu is het allemaal wat soepeler en menselijker" weet John. "Vroeger kwamen de zieken niet van het domein af, van het Heiligdom. Je kwam er ook niet op met blote armen of benen of met een hondje bijvoorbeeld. Zo streng was het vroeger. Nu wordt er niks meer gecontroleerd, sommige mensen lopen er echt ordinair bij. Dat is helemaal weggevallen. De prijzen van consumpties zijn ook flink omhoog gegaan. Verder is het nog steeds leuk. Je ontmoet vaak dezelfde mensen, zieken en gezonden. Er zijn ook wel eens reünies hier in Nederland of foto uitwisselingsmiddagen."
Voor John is het duidelijk een jaarlijks terugkerende waarde in zijn leven, de bedevaart naar Lourdes met de Vrienden. "Lourdes is een serieuze zaak voor veel mensen, maar ook heel veel plezier maken met de mensen!"
Foto's:
John Raeijmaekers in de zijn andere belangrijke rol; die van brancardier in Lourdes.
Gezelligheid is in Lourdes heel belangrijk vooral voor de zieken.
De helpers, verpleegkundigen en brancardiers, aan de maaltijd voor een dienst. Brancardier John Raeijmaekers is de derde van links.
